Antoine Vollon (1833–1900) was een Franse realistische schilder, vooral bekend om zijn krachtige stillevens, maar ook om zijn landschappen en figuurvoorstellingen. Zijn schilderijen kenmerken zich door een sterke aandacht voor kleur, licht en materie. Vollon werd tijdens zijn leven zeer gewaardeerd en verwierf een uitstekende reputatie als schilder. Hij wordt gerekend tot de belangrijke Franse kunstenaars van de tweede helft van de negentiende eeuw. Vollon werd geboren in Lyon als zoon van een ornamentmaker. Hij leerde zichzelf schilderen en begon zijn artistieke loopbaan als leerling van een graveur in metaal. Van 1850 tot 1853 studeerde hij aan de École des Beaux-Arts in Lyon bij Jehan Georges Vibert, aanvankelijk met de bedoeling zich als graficus te ontwikkelen. Vervolgens werkte hij onder meer aan het decoreren van geëmailleerde pannen en kachels. Deze ambachtelijke achtergrond droeg bij aan zijn gevoel voor oppervlak, materiaal en detail. In 1859 verhuisde Vollon naar Parijs, waar hij zich volledig op de schilderkunst wilde richten. Hij werd leerling van Théodule Ribot en raakte sterk beïnvloed door de zeventiende-eeuwse Nederlandse stillevenschilderkunst. In Parijs verkeerde hij bovendien in een artistiek milieu waarin hij bevriend raakte met onder anderen Alexandre Dumas, Jean-Baptiste Carpeaux, Honoré Daumier en Charles-François Daubigny. Hoewel Vollon vooral bekend werd als stillevenschilder, ambieerde hij ook het schilderen van figuren. In 1876 exposeerde hij op de Parijse Salon het schilderij ‘Femme du Pollet à Dieppe (Seine-Inférieure)’, waarop een vrouw met een grote mand op haar rug is afgebeeld. Het werk ontving de eerste prijs en werd zeer positief besproken. Zijn reputatie als schilder van figuren kon echter niet los worden gezien van zijn grote bekendheid als schilder van stillevens. Vooral in zijn stillevens kwam Vollons talent voor het schilderen van materie en textuur sterk naar voren. Hij schilderde uiteenlopende alledaagse voorwerpen en voedingsmiddelen met een grote aandacht voor hun oppervlak, vorm en kleur. Een bekend voorbeeld is ‘Mound of Butter’ uit 1875–1885, waarin een eenvoudig onderwerp door zijn schilderwijze een monumentale aanwezigheid krijgt. Ook landschappen en figuurstukken maakten deel uit van zijn oeuvre. Vanaf 1864 nam Vollon deel aan de Parijse Salon. Hij ontving achtereenvolgens een derdeklasmedaille in 1865, een tweedeklasmedaille in 1868 en een eersteklasmedaille in 1869. Vanaf 1870 maakte hij gedurende ten minste tien jaar deel uit van de jury van de Salon. In 1870 werd hij benoemd tot ridder in het Legioen van Eer; in 1878 volgde de benoeming tot officier. In 1897 werd hij verkozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts. Vollon had gedurende zijn leven een aanzienlijke reputatie en zijn werk werd verzameld door verschillende prominente verzamelaars. Tot zijn verzamelaars behoorden onder anderen Alexandre Dumas jr., Antoine Lumière en de Britse politicus Earl of Salisbury. Ook had Vollon verschillende leerlingen, onder wie Raymond Allègre, Joseph Garibaldi en Henri Michel-Lévy. In 1900 ontving Vollon de Grand Prix op de Wereldtentoonstelling in Parijs. In juli van datzelfde jaar kreeg hij tijdens het schilderen in Versailles een beroerte. Hij overleed op 27 augustus 1900 in Parijs, op 67-jarige leeftijd. Antoine Vollon geldt als een karakteristieke vertegenwoordiger van het Franse realisme van de negentiende eeuw. Vooral zijn stillevens onderscheiden zich door hun krachtige schildertoets en overtuigende weergave van materie, waardoor alledaagse onderwerpen een bijzondere monumentaliteit krijgen.