Maria Geertruida Barbiers (1801–1879) was een Nederlandse schilderes uit de negentiende eeuw, vooral bekend om haar verfijnde bloem- en vruchtenstillevens. Zij was afkomstig uit de bekende schildersfamilie Barbiers en ontwikkelde zich binnen deze artistieke omgeving tot een begaafd stillevenschilderes. Haar werk wordt gekenmerkt door de aandacht voor bloemen en vruchten en sluit aan bij de traditie van het Nederlandse stilleven uit de eerste helft van de negentiende eeuw. Maria Geertruida Barbiers werd op 25 januari 1801 geboren in Haarlem als dochter van kunstschilders Pieter Barbiers en Maria Geertruida Snabilie. Ook haar broer Pieter Barbiers was kunstschilder. Daarmee groeide zij op binnen een familie waarin de schilderkunst een belangrijke plaats innam. Zij leerde het vak van haar beide ouders, die haar artistieke ontwikkeling van jongs af aan begeleidden. Net als haar moeder legde Barbiers zich voornamelijk toe op het schilderen van bloemen- en vruchtenstillevens. Binnen dit genre kon zij haar belangstelling voor de natuurlijke vormen, kleuren en details van bloemen en vruchten tot uitdrukking brengen. Haar keuze voor het stilleven past binnen een lange Nederlandse schilderstraditie, waarin zorgvuldig geobserveerde natuurmotieven centraal staan. Naast haar schilderwerk hield Maria Geertruida Barbiers zich bezig met lithografie. Haar veelzijdigheid als kunstenaar blijkt daarmee niet alleen uit haar schilderijen, maar ook uit haar werkzaamheden als graficus. Zij signeerde haar werken onder meer met ‘M.G. de Goeje Barbiers’, waarbij zij na haar huwelijk de naam van haar echtgenoot in haar kunstenaarsnaam opnam. In 1823 trouwde Barbiers met de schilder Pieter de Goeje. Ook na haar huwelijk bleef zij actief als kunstenares. Haar artistieke achtergrond en kennis gaf zij bovendien door aan een volgende generatie kunstenaars. Tot haar leerlingen behoorde Elisabeth Johanna Koning, die later bekend zou worden als schilderes van bloemstillevens. Maria Geertruida Barbiers bleef gedurende haar leven verbonden met Haarlem, waar zij op 30 januari 1879 overleed. Haar oeuvre neemt een bijzondere plaats in binnen de Nederlandse schilderkunst van de negentiende eeuw, niet alleen vanwege haar verfijnde bloem- en vruchtenstillevens, maar ook vanwege haar positie binnen de schilderstraditie van de familie Barbiers. Maria Geertruida Barbiers behoort tot de Nederlandse schilderessen van de negentiende eeuw die zich met grote toewijding toelegden op het bloem- en vruchtenstilleven. Haar werk vormt een karakteristiek voorbeeld van de verfijnde stillevenkunst uit deze periode.