Rodolphe Wytsman (1860–1927) was een Belgische kunstschilder en een belangrijke vertegenwoordiger van het Belgische impressionisme en luminisme. Hij is vooral bekend om zijn zonnige landschappen waarin licht, kleur en atmosfeer centraal staan. Naast landschappen schilderde hij ook bloemrijke tuinen, boomgaarden, vijvers en andere natuurtaferelen. Zijn werk bevindt zich onder meer in de collecties van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. Wytsman werd geboren in Dendermonde en kreeg vanaf 1873 zijn opleiding aan de Gentse Academie, waar hij les kreeg van Jean Capeinick. Later zette hij zijn opleiding voort aan de Academie van Brussel, onder anderen bij Jean Portaels, Joseph Stallaert en Joseph Van Severendonck. In Gent raakte hij bevriend met kunstenaars als Théo van Rysselberghe, Gustave Vanaise en Armand Heins. Tijdens het tekenen in de omgeving van de Schelde en de Leie ontwikkelde hij al vroeg een voorkeur voor het landschap. Zijn aanvankelijk realistische schilderstijl evolueerde geleidelijk in de richting van het pre-impressionisme. In 1882 maakte Wytsman een reis naar Italië, waar hij onder meer Rome en de omgeving van Napels bezocht. Een jaar later keerde hij terug naar België en begon hij vrijwel jaarlijks in Knokke te werken. Daar maakte hij deel uit van een kunstenaarsmilieu waarin verschillende vernieuwende Belgische landschapschilders samenkwamen. De duinen, het strand, de polders en het Zwin vormden belangrijke onderwerpen in zijn werk. Een belangrijke plaats in Wytsmans carrière was zijn aansluiting bij Les XX, de Brusselse avant-gardistische kunstenaarsgroep. In 1883 werd hij lid en tot 1887 nam hij deel aan de jaarlijkse salons van de groep. Later was hij ook betrokken bij La Libre Esthétique, die na de ontbinding van Les XX de artistieke doelstellingen van de vereniging voortzette. In deze omgeving kwam Wytsman in aanraking met de nieuwste ontwikkelingen binnen de Belgische schilderkunst, waaronder het luminisme en postimpressionistische tendensen. In 1886 trouwde Wytsman met de schilderes Juliette Trullemans, die bekend werd als Juliette Wytsman. Het echtpaar vormde zowel privé als artistiek een hechte eenheid. Beiden hadden een sterke voorkeur voor landschappen en voor voorstellingen waarin planten en bloemen een prominente plaats innemen. Vanaf 1892 beschikten zij over het landgoed ‘Les Tournesols’ in Linkebeek, nabij Brussel, waarvan de tuin en het omliggende landschap een belangrijke inspiratiebron voor hun schilderijen vormden. Daarnaast schilderde Wytsman veel in onder meer Terhulpen, Genval, langs de Maas en in de omgeving van Knokke. Kenmerkend voor het werk van Rodolphe Wytsman is de aandacht voor de werking van het licht. In zijn landschappen worden licht, kleur en vorm op een schilderachtige manier met elkaar verbonden. Bloeiende boomgaarden, verwilderde tuinen, vijvers, heidevelden en bloemrijke oevers bieden hem gelegenheid om de wisselwerking tussen natuurlijk licht en kleur te onderzoeken. Wytsman wordt gerekend tot de belangrijke vertegenwoordigers van de luministische richting binnen het Belgische neo-impressionisme, naast kunstenaars als Emile Claus. Tijdens de Eerste Wereldoorlog week Wytsman samen met zijn vrouw uit naar Rotterdam. Ook daar bleef hij schilderen en legde hij landschappen in de omgeving van onder meer Overschie, Kralingen, Delfshaven en Mook vast. Na de oorlog keerde het echtpaar terug naar Linkebeek. Rodolphe Wytsman overleed daar in 1927. Het werk van Rodolphe Wytsman is tegenwoordig vertegenwoordigd in verschillende openbare collecties. De Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel hebben onder meer ‘De Sint-Elooishoeve’ en ‘Winter in Brabant’ in hun collectie. Daarmee behoort Wytsman tot de Belgische kunstenaars van rond 1900 wier landschappen een herkenbare plaats innemen binnen de ontwikkeling van het Belgische impressionisme en luminisme. Rodolphe Wytsman staat bekend om zijn sfeervolle Belgische landschappen, waarin een bijzondere aandacht voor licht, kleur en de weelderigheid van de natuur samenkomen.